دو هفته پیش درباره مفهوم رشته ها توضیح دادیم، حال قصد داریم توابع کار با رشته ها که در کتابخانه استاندارد c وجود دارد را با هم بررسی کنیم و با آنها بیشتر آشنا بشویم.
این توابع در کتابخانه ای به نام string.h هستند، پس برای استفاده از آنها باید دستور زیر را در آغاز کدهای خود بنویسیم:
#include «string.h»
این دستور به کامپایلر می فهماند که برنامه ما از این کتابخانه استفاده کرده و برای کامپایل نیاز است این کتابخانه نیز بارگذاری شود. این توابع را به ترتیب بررسی می کنیم:
توابع ترکیب رشته ها
strcat: این تابع دو رشته را گرفته و به هم می چسباند و سپس نتیجه را به عنوان خروجی بر می گرداند.
تعریف تابع به صورت زیر است:
char * strcat ( char * destination, char * source );
strncat: این تابع دقیقا مثل تابع بالا رفتار می کند، با این تفاوت که به اندازه مشخصی از رشته دومی را به رشته اولی می چسباند. مثلا:
char str1[] = “jamejam”;
char str2[] = “online”;
strncat(str1,str2,2);
output » jamejamon
نحوه تعریف این تابع به صورت زیر است:
char * strncat (char * destination, char * source, size_t num);
اگر به جای num طول رشته دومی را بدهیم همان کار تابع بالا را انجام می دهد.
strcpy: این تابع یکی از توابع مهم در رشته هاست، این تابع یک رشته را در یک رشته دیگر کپی می کند.
نحوه تعریف این تابع به صورت زیر است:
char * strcpy ( char * destination, char * source );
strncpy: این تابع عملی شبیه به strncat برای strcat دارد، یعنی شما مقدار محدودی از یک رشته را در رشته دیگر کپی می کنید.
نحوه تعریف آن نیز مثل strncat است:
char * strncoy ( char * destination, char * source, size_t num );
strcmp: این تابع دو رشته را با هم مقایسه می کند و یک عدد صحیح را به عنوان خروجی برمی گرداند. اگر دو رشته با هم برابر باشند مقدار صفر را به عنوان خروجی برمی گرداند.
اگر دو رشته با هم متفاوت باشند همین که به اولین کاراکترهایی که مخالف هم هستند رسید آن کاراکتر در رشته دوم را با کاراکتر متناظر از رشته اول مقایسه می کند، اگر بزرگتر بود (کد اسکی دو کاراکتر با هم مقایسه می شوند) عدد ?- و اگر کوچکتر بود ? را برمی گرداند. تابع به صورت زیر تعریف شده است:
int strcmp ( const char * str1, const char * str2 );
strncmp: این تابع نیز مانند باقی توابع دارای n یک مقدار مشخص از یک رشته را با رشته دیگر مقایسه می کند و نحوه تعریف آن به صورت زیر است:
int strncmp ( const char * str1, const char * str2, size_t num );
در استفاده از تمامی توابع بالا جهت حصول از اطمینان از عملکرد توابع پیشنهاد می شود از تعریف دوم تابع استفاده کنید مثلا strncat به جای strcat، استفاده از این توابع باعث می شود امنیت کد شما بیشتر باشد (درباره خطای overflow پیشتر توضیح داده شده است، همین طور در مقاله دو هفته پیش در مورد رشته ها).
strchr: این تابع محل یک کاراکتر را مشخص می کند. نحوه تعریف این تابع به صورت زیر است:
char * strchr (char * str, int character );
این تابع یک رشته و کد اسکی یک کاراکتر را می گیرد یا یک کاراکتر را گرفته و در رشته اول دنبال اولین محل رخداد کاراکتر داده شده می گردد، سپس باقی رشته را از آن محل به صورت خروجی بر می گرداند. به عنوان مثال:
char str1[] = “jamejam”;
char* find;
find = strchr(str1,’m’);
puts(find);
output » mejam
برای این که ببینیم یک کاراکتر در یک رشته چندبار تکرار شده است، باید آن را در یک حلقه قرار دهیم و هر بار تابع strchr را اجرا کنیم، به صورت زیر:
find=strchr(str1,’m’);
while (find!=null) {
printf (“found at %d\n”,find-str1+1);
find=strchr(find+1,’s’);
}
strtok: این تابع 2 رشته را به عنوان ورودی دریافت می کند و سپس رشته اول را بر اساس رشته دوم که نقش جداکننده دارد جدا می کند. به طور مثال رشته this is test را گرفته و رشته “ “(فاصله) را نیز به عنوان ورودی می گیرد و سپس this را بر می گرداند. اگر بخواهیم کل رشته را با استفاده از جداکننده جدا کنیم باید آن را در یک حلقه به صورت زیر فراخوانی کنیم:
char str[] = “this is a test”;
char * find;
find=strtok(str,” “);
while (find!=null) {
puts(find);
find=strtok(find+1,” “);
}
strlen: این تابع یکی از اساسی ترین توابع در کتابخانه string.h است، این تابع طول رشته را برمی گرداند.
همان طور که گفته شد رشته ها با \0 یا کاراکتری که کد اسکی آن صفر است خاتمه پیدا می کنند.
به عنوان تمرین انتظار می رود که خوانند گان توابع بالا را خودشان بنویسند، به طور مثال تابع strlen را می توان به صورت زیر نوشت:
int _strlen(char* str) {
int index = 0;
while(str[++index]!=0);
return index;
}
برای آشنایی بیشتر با این توابع به نشانی زیر بروید:
http://www.cplusplus.com/reference/clibrary/cstring/
امیربهاءالدین سبط الشیخ
برنامه نویسی به سبک پترس
... قطعه کد زیر را در نظر بگیرید: void overflow_function (char *str){ char buffer[10]; strcpy(buffer, str); } int main(){ char big_string[14]; strcpy(big_string,"bufferoverflow"); overflow_function(big_string); return 0; } از لحاظ قواعد گرامری این قطعه کد درست است و باید بدون اشکال کار کند اما در زمان اجرا، خطای در حال اجرا صادر خواهد شد با این مضمون: stack around the variable ‘buffer’ was corrupted بسیار خب، این خطا به ما می گوید که متغیر بافر خراب شده است ... کد بازنویسی شده به صورت زیر خواهد بود: void overflow_function (char *str){ char buffer[10]; strncpy(buffer, str,10); } int main(){ char big_string[14]; strncpy(big_string,"bufferoverflow",14); overflow_function(big_string); return 0; } امیربهاالدین سبط الشیخ ...
قالب گیری دیجیتال
... فرض می کنیم که طول خط ورودی از سمت کاربر داخل متغیر length قرار گرفته باشد، ابتدا یک تابع به نام substr معرفی می کنیم، شکل کلی این تابع به صورت زیر است: int substr(char dest[], char src[], int position); این تابع متن src را بصورت بلاک هایی به اندازه length در dest قرار می دهد و اندیس آخرین عنصری که از src در dest قرار داده شده است را به علاوه 1 می کند و به عنوان خروجی برمی گرداند ...
بازی بزرگان
... اعداد را به این صورت از کاربر دریافت می کنیم: char num1[1000],num2[1000]; std::cout «« "enter first number : " «« std::endl; std::cin »» num1; std::cout «« "enter second number : " «« std::endl; std::cin »» num2; به این نکته توجه داشته باشید که این جا اعداد ما 1000رقمی هستند و میزان حافظه اشغالی برای آن ها با کوچک تر شدن شان تغییری نمی کند، ما می توانیم با تعریف اعداد به صورت اشاره گر برای آن ها حافظه داینامیک در نظر بگیریم و هر عدد بتواند هر تعداد رقمی را که خواست داشته باشد ...
تونلی به دنیای قدیم
... قدم نخست برای راه اندازی یک خط فرمان، تولید کلاسی پایه به صورت زیر است: class basecommand { public : basecommand(int argc,char** argv); basecommand(); virtual void execute(); virtual bool contain(const char* arg); virtual void printhelp(); private : int argc; char** argv; { این کلاس چیست و چه کاری قرار است انجام دهد؟ این کلاس تمامی متدها و فیلدهای مورد نیاز برای اجرا و نگهداری هر دستور را در خود دارد، و به عبارت بهتر یک شی از یک دستور است ... در ضمن طراحی یکپارچه ای خواهیم داشت، بدین ترتیب کلاس file را برای کار با فایل ها را به صورت زیر می نویسیم: class file{ const static int buf_size = 4096; public: static void copy(char* source,char* destination); static void move(char* source,char* destination); static void delete(char* filename); static void rename(char* oldname,char* newname); static bool exist(char* filename); static void create(char* filename,bool overwrite); }; نیازی به توضیح در مورد متدهای کلاس نیست، بسیار خوب پس پیاده سازی متد execute از کلاس مربوط به دستور copy به صورت زیر خواهد شد: void execute(){ if(this-»contain("/x") || this-»contain("/x")){ file::move(this-»argv[1],this-»argv[2]); } else file::copy(this-»argv[1],this-»argv[2]); } حالا که موفق شدیم کلاس مربوط به copy را پیاده کنیم، به بررسی کلاس دیگری می پردازیم ... این کلاس بصورت زیر تعریف شده است : class utility{ public : utility(char* command); utility(); void run(); private : char* command; char** argv; int argc; basecommand* internalecommand; void parse(); void createcommand(); {; این کلاس شامل 3 فیلد است یکی argv ودیگری argc که قبلا درمورد آنها و کاربردشان صحبت کرده ایم ...
برنامه ها از کجا آغاز می شوند؟
... روش کار در زبان c و c++ مانند زبان c# است، اما با تفاوت هایی که آن هم به خاطر ماهیت زبان برنامه نویسی است، که به صورت زیر تعریف می شود: int main(void)int main(int argc, char *argv[])تابع main می تواند مقداری را برنگرداند، مقدار argv شامل نام برنامه است به همین خاطر همیشه مقدار argc برابر 1 است ... در نگارشی از زبان c که در سیستم عامل apple استفاده می شود، تعریف این متد به صورت زیر است: int main(int argc, char *argv[], char *envp[])همان طور که مشاهده می کنید، تفاوت هایی بین فراخوانی تابع main در یک زبان و پلتفورم متفاوت، وجود دارد ...
حقه های برنامه نویسی
... کد زیر را در نظر بگیرید: ];10unsinged char input_buffer[ unsigned char i; ; i++) {10; i ...
تجمع قدرت در یک زبان
... به عنوان مثال نوع داده ایint مشخص کننده داده عددی صحیح، float داده عددی اعشاری، double داده عددی اعشاری بزرگ، char داده کاراکتری وbool داده دو مقداری درست یا غلط است ... به عنوان مثال در ++c ، متغیری از نوع داده ای char یک بایت از حافظه را برای ذخیره یک کاراکتر رزرو می کند و یا متغیری از نوع int ، بسته به نوع کامپایلر 2 یا 4 بایت از حافظه را برای نگهداری یک عدد صحیح رزرو می کند ...
توکیو قطب بازی های ویدئویی شد
... بد نیست بدانید شخصیت های بازی های ویدئویی ژاپنی در این کشور آن قدر جذابیت دارند که حتی دایسو که انوموتو- سرمایه دار مشهور ژاپنی که قرار بود به جای انوشه انصاری به فضا سفر کند ولی به علت مشکلات پزشکی از این کار بازماند- اعلام کرده بود به هنگام سفر لباس یک شخصیت کارتونی به نام char aznable را به تن می کند ...
آموزش دلفی (بخش ششم)
... 4096] of char; NumRead: integer; FileLength: longint; begin AssignFile(FromF, source); reset(FromF); AssignFile(ToF, DESTINATION); rewrite(ToF); FileLength := FileSize(FromF); with ProgressBar1 do begin Min := 0; Max := FileLength; while FileLength > 0 do begin BlockRead(FromF, Buffer[0], SizeOf(Buffer), NumRead); FileLength := FileLength - NumRead; BlockWrite(ToF, Buffer[0], NumRead); Position := Position + NumRead; end; CloseFile(FromF); CloseFile(ToF); end; end; ...
|
صفحه 1
|
2 |
|
