یکی از مسائلی که در مورد انواع رشته ها برای برنامه نویسان مطرح می شود، تراز کردن یا پوشانیدن متن (text wrapping) است. به عبارت دیگر هدف از پوشانیدن این است که تمام خطوط متن یکسان شوند، بهترین کار برای یک حل مساله این است که مستقیم به سراغ آن برویم. فرض کنید از کاربر یک عدد را به عنوان ورودی می گیریم و به دنبال آن یک متن را می گیریم و متن را به صورت خطوط هم اندازه ای که کاربر اندازه آن را وارد کرده است، تبدیل می کنیم، به این نکته توجه داریم که اگر کاربر در متن خود از کاراکتر
یا همان کلید enter استفاده کرد خط در همان جا به پایان می رسد و ما باید از خط بعد شروع کنیم. فرض می کنیم که طول خط ورودی از سمت کاربر داخل متغیر length قرار گرفته باشد، ابتدا یک تابع به نام substr معرفی می کنیم، شکل کلی این تابع به صورت زیر است: int substr(char dest[], char src[], int position); این تابع متن src را بصورت بلاک هایی به اندازه length در dest قرار می دهد و اندیس آخرین عنصری که از src در dest قرار داده شده است را به علاوه 1 می کند و به عنوان خروجی برمی گرداند. این تابع به این نکته نیز توجه دارد که اگر در بلاک خوانده شده به کارکتر
رسید مقدار خروجی خود را برابر اندیس
بعلاوه 1 در متن src قرار دهد و به کار خود پایان دهد. تابع دیگری که برای حل مساله باید از آن استفاده کنیم getlength() است. این تابع اندازه یک رشته را به عنوان خروجی بر می گرداند. (به جای این تابع می توان از strlen که یکی از توابع استاندارد در زبان c هست، استفاده کرد.) اما برویم سراغ تابع اصلی که عمل پوشانیدن را انجام می دهد. این تابع باید یک رشته از ورودی گرفته (text) و آن را به نسبت طول مورد نظر بپوشاند و در صفحه نمایش نشان بدهد. این تابع ابتدا توسط تابع substr یک بلاک به اندازه length را از متن ورودی کاربر می خواند و مقدار خروجی تابع substr را با طول متن ورودی چک می کند. اگر نتیجه بزرگتر بود به کار خود خاتمه می دهد، گفتیم تابع substr یک مقدار عددی بر می گرداند که نشان دهنده این است که تا کجای متن اصلی را خوانده و در متغیر dest ریخته است، این مقدار را برابر begin قرار می دهیم. مقدار کاراکتر text در اندیس begin را با کاراکتر ‘ ‘ (فاصله) و
مقایسه اگر هر کدام از اینها بود begin را یکی زیاد می کند که رشته بداند از کجا به بعد را باید بخواند و buffer را در متغییر محلی result که برای خروجی در نظر گرفتیم کپی می کند. اگر این مقایسه نتیجه منفی (false) داشت حال باید بررسی کنیم و ببینیم که آیا آخرین مقدار buffer باعث شکسته شدن متن شده است یا خیر. بطور مثلا ما متن “this is” را به طول 6 واحد می خوانیم خوب مقدار biffer برابر “this i” می شود حال چون طول is کوچکتر از حد مجاز یعنی 6 است حق نداریم آنرا بشکنیم و باید is را با بلاک بعد محاسبه کنیم. یعنی مقدار مجاز برای buffer برابر "this" خواهد بود. بعد از همه اینها کار ما به پایان می رسد. ولی نتیجه چیزی نیست که می خواهیم. ما فقط متن را بصورت بلاک هایی به طول length تقسیم کردیم ولی ممکن است مقدار begin از 6 کمتر باشد آنوقت هیچ کدام از شرط های بالا رخ نخواهد داد در نتیجه آن بلاک آخر از دست می رود. چاره چیست؟ ما این مشکل را این گونه حل می کنیم: int index = 0; for (index = begin; index « getlength(buffer) ; index++){ result[result_len + index] = buffer[index];} result_len += index; result_len++; begin++; این کد را می نویسیم که بلاک باقی مانده را خوانده و در انتهای رشته خروجی قرار دهد، حالا ما کدی نوشتیم که یک متن را به خطوطی به طول ثابت تبدیل می کند کد این برنامه را می توانید از نشانی زیر دریافت کنید. http://tinyurl.com/click-265programming
امیربهاالدین سبط الشیخ
اسپاگتی با طعم استاندارد
... تعریف تابع به صورت زیر است: char * strcat ( char * destination, char * source ); strncat: این تابع دقیقا مثل تابع بالا رفتار می کند، با این تفاوت که به اندازه مشخصی از رشته دومی را به رشته اولی می چسباند ... مثلا: char str1[] = “jamejam”; char str2[] = “online”; strncat(str1,str2,2); output » jamejamon نحوه تعریف این تابع به صورت زیر است: char * strncat (char * destination, char * source, size_t num); اگر به جای num طول رشته دومی را بدهیم همان کار تابع بالا را انجام می دهد ... نحوه تعریف این تابع به صورت زیر است: char * strcpy ( char * destination, char * source ); strncpy: این تابع عملی شبیه به strncat برای strcat دارد، یعنی شما مقدار محدودی از یک رشته را در رشته دیگر کپی می کنید ... نحوه تعریف آن نیز مثل strncat است: char * strncoy ( char * destination, char * source, size_t num ); strcmp: این تابع دو رشته را با هم مقایسه می کند و یک عدد صحیح را به عنوان خروجی برمی گرداند ... تابع به صورت زیر تعریف شده است: int strcmp ( const char * str1, const char * str2 ); strncmp: این تابع نیز مانند باقی توابع دارای n یک مقدار مشخص از یک رشته را با رشته دیگر مقایسه می کند و نحوه تعریف آن به صورت زیر است: int strncmp ( const char * str1, const char * str2, size_t num ); در استفاده از تمامی توابع بالا جهت حصول از اطمینان از عملکرد توابع پیشنهاد می شود از تعریف دوم تابع استفاده کنید مثلا strncat به جای strcat، استفاده از این توابع باعث می شود امنیت کد شما بیشتر باشد (درباره خطای overflow پیشتر توضیح داده شده است، همین طور در مقاله دو هفته پیش در مورد رشته ها) ...
برنامه نویسی به سبک پترس
... قطعه کد زیر را در نظر بگیرید: void overflow_function (char *str){ char buffer[10]; strcpy(buffer, str); } int main(){ char big_string[14]; strcpy(big_string,"bufferoverflow"); overflow_function(big_string); return 0; } از لحاظ قواعد گرامری این قطعه کد درست است و باید بدون اشکال کار کند اما در زمان اجرا، خطای در حال اجرا صادر خواهد شد با این مضمون: stack around the variable ‘buffer’ was corrupted بسیار خب، این خطا به ما می گوید که متغیر بافر خراب شده است ... کد بازنویسی شده به صورت زیر خواهد بود: void overflow_function (char *str){ char buffer[10]; strncpy(buffer, str,10); } int main(){ char big_string[14]; strncpy(big_string,"bufferoverflow",14); overflow_function(big_string); return 0; } امیربهاالدین سبط الشیخ ...
بازی بزرگان
... اعداد را به این صورت از کاربر دریافت می کنیم: char num1[1000],num2[1000]; std::cout «« "enter first number : " «« std::endl; std::cin »» num1; std::cout «« "enter second number : " «« std::endl; std::cin »» num2; به این نکته توجه داشته باشید که این جا اعداد ما 1000رقمی هستند و میزان حافظه اشغالی برای آن ها با کوچک تر شدن شان تغییری نمی کند، ما می توانیم با تعریف اعداد به صورت اشاره گر برای آن ها حافظه داینامیک در نظر بگیریم و هر عدد بتواند هر تعداد رقمی را که خواست داشته باشد ...
تونلی به دنیای قدیم
... قدم نخست برای راه اندازی یک خط فرمان، تولید کلاسی پایه به صورت زیر است: class basecommand { public : basecommand(int argc,char** argv); basecommand(); virtual void execute(); virtual bool contain(const char* arg); virtual void printhelp(); private : int argc; char** argv; { این کلاس چیست و چه کاری قرار است انجام دهد؟ این کلاس تمامی متدها و فیلدهای مورد نیاز برای اجرا و نگهداری هر دستور را در خود دارد، و به عبارت بهتر یک شی از یک دستور است ... در ضمن طراحی یکپارچه ای خواهیم داشت، بدین ترتیب کلاس file را برای کار با فایل ها را به صورت زیر می نویسیم: class file{ const static int buf_size = 4096; public: static void copy(char* source,char* destination); static void move(char* source,char* destination); static void delete(char* filename); static void rename(char* oldname,char* newname); static bool exist(char* filename); static void create(char* filename,bool overwrite); }; نیازی به توضیح در مورد متدهای کلاس نیست، بسیار خوب پس پیاده سازی متد execute از کلاس مربوط به دستور copy به صورت زیر خواهد شد: void execute(){ if(this-»contain("/x") || this-»contain("/x")){ file::move(this-»argv[1],this-»argv[2]); } else file::copy(this-»argv[1],this-»argv[2]); } حالا که موفق شدیم کلاس مربوط به copy را پیاده کنیم، به بررسی کلاس دیگری می پردازیم ... این کلاس بصورت زیر تعریف شده است : class utility{ public : utility(char* command); utility(); void run(); private : char* command; char** argv; int argc; basecommand* internalecommand; void parse(); void createcommand(); {; این کلاس شامل 3 فیلد است یکی argv ودیگری argc که قبلا درمورد آنها و کاربردشان صحبت کرده ایم ...
برنامه ها از کجا آغاز می شوند؟
... روش کار در زبان c و c++ مانند زبان c# است، اما با تفاوت هایی که آن هم به خاطر ماهیت زبان برنامه نویسی است، که به صورت زیر تعریف می شود: int main(void)int main(int argc, char *argv[])تابع main می تواند مقداری را برنگرداند، مقدار argv شامل نام برنامه است به همین خاطر همیشه مقدار argc برابر 1 است ... در نگارشی از زبان c که در سیستم عامل apple استفاده می شود، تعریف این متد به صورت زیر است: int main(int argc, char *argv[], char *envp[])همان طور که مشاهده می کنید، تفاوت هایی بین فراخوانی تابع main در یک زبان و پلتفورم متفاوت، وجود دارد ...
حقه های برنامه نویسی
... کد زیر را در نظر بگیرید: ];10unsinged char input_buffer[ unsigned char i; ; i++) {10; i ...
تجمع قدرت در یک زبان
... به عنوان مثال نوع داده ایint مشخص کننده داده عددی صحیح، float داده عددی اعشاری، double داده عددی اعشاری بزرگ، char داده کاراکتری وbool داده دو مقداری درست یا غلط است ... به عنوان مثال در ++c ، متغیری از نوع داده ای char یک بایت از حافظه را برای ذخیره یک کاراکتر رزرو می کند و یا متغیری از نوع int ، بسته به نوع کامپایلر 2 یا 4 بایت از حافظه را برای نگهداری یک عدد صحیح رزرو می کند ...
توکیو قطب بازی های ویدئویی شد
... بد نیست بدانید شخصیت های بازی های ویدئویی ژاپنی در این کشور آن قدر جذابیت دارند که حتی دایسو که انوموتو- سرمایه دار مشهور ژاپنی که قرار بود به جای انوشه انصاری به فضا سفر کند ولی به علت مشکلات پزشکی از این کار بازماند- اعلام کرده بود به هنگام سفر لباس یک شخصیت کارتونی به نام char aznable را به تن می کند ...
آموزش دلفی (بخش ششم)
... 4096] of char; NumRead: integer; FileLength: longint; begin AssignFile(FromF, source); reset(FromF); AssignFile(ToF, DESTINATION); rewrite(ToF); FileLength := FileSize(FromF); with ProgressBar1 do begin Min := 0; Max := FileLength; while FileLength > 0 do begin BlockRead(FromF, Buffer[0], SizeOf(Buffer), NumRead); FileLength := FileLength - NumRead; BlockWrite(ToF, Buffer[0], NumRead); Position := Position + NumRead; end; CloseFile(FromF); CloseFile(ToF); end; end; ...
|
صفحه 1
|
2 |
|
